Istorijat

Razloga što Čačak svrstavaju u jedan od najvećih košarkaških centara na prostorima bivše SFRJ, je činjenica da se košarka u ovom gradu igrala mnogo pre zvaničnog formiranja košarkaške sekcije.

Po završetku Drugog svetskog rata nastavlja se rad fiskulturnog društva Borac, iz čijeg delovanja aprila 1945. nastaje košarkaška selekcija pod istim imenom. Kao datum osnivanja KK Borac obeležava se 25. april 1945. godine.

Prvi zvanični predsednik kluba bio je Milorad Stojanović-Lale. Tri meseca po osnivanju kluba, Čačani su svoju prvu utakmicu odigrali u Kragujevcu sa Crvenom Zastavom, koju su dobili rezultatom 16 - 14. Zvaničan podatak je da su dres Borca obukla sledeća jedanaestorica igrača: Aleksandar Kerković, Stojan Stišović, Andrija Todorović, Đorđe Nikolić, Milan Nikolić, Slobodan Novogradić, Milomir Nenadić, Miodrag Pantelić, Dragoslav Nikolić, Dobrivoje Azanjac i Milorad Stanojević. Bitno je napomenuti da u to vreme u našoj zemlji nije postojalo zvanično takmičenje u košarci, već se sve svodilo na prijateljske utakmice.

Borac je dao ogroman doprinos razvoju i popularizaciji košarke u Srbiji i tadašnjoj Jugoslaviji.

Godine 1954. počinje izgradnja stadiona čiji je projekat dao dipl. ing. Dušan Milenković. Izgradnja objekta je sporo tekla, tako da je klub zatečen odlukom KSJ da se pređe na takmičenje u dvoranama. Takav razvoj situacije kao da je ubrzao sve koji su voleli košarku, pa je Borac 19. januara 1969. godine konačno dobio pokrivenu dvoranu. U Prvoj saveznoj ligi, tada najjačoj u Evropi, naš klub je prvi put zaigrao 1954. godine. Uspon KK Borca počinje krajem šesdesetih, a najbolji rezultat klub je napravio osvajanjem četvrtog mesta u sezoni 1972 / 73. Tadašnji sastav sa klupe je vodio Lazar Lečić, a igrači koji su ujedno izborili plasman u evropski Kup Radivoja Koraća su: Radmilo Mišović, Predrag Katanić, Mirko Drobnjak, Dragan Kićanović, Miroslav Radić, Ljubomir Radivojević, Vladimir Kačarević, Slobodan Koprivica, Predrag Strugarević, Stevan Strugarević, Radoslav Drašović i Predrag Ivanović.

Najveće ime i legenda Košarkaškog kluba Borac je Radmilo Mišović, najbolji sportista grada Čačka u 20. veku. Igrao je na poziciji beka i nastupao za prvi tim našeg kluba punih 20 godina uz to bio je i dugogodišnji kapiten. Krasio ga je neverovatan skok šut i bio je mašina za postizanje koševa. Pet puta je proglašavan najboljim strelcom Prve lige Jugoslavije (1968, 1969, 1971, 1972, 1974). Pet puta je nastupao za reprezentaciju Jugoslavije. Nakon završetka karijete bio je dugogodišnji funkcioner kluba i predsednik sve do 2011. godine.

Još jedno ime se posebno ističe u Borčevoj košarkaškoj istoriji, a to je Želimir Željko Obradović, koji je aktuelni trener Panatanaikosa iz Grčke i najtrofejniji je trener u Evropi. Upravo je on veći deo svoje uspešne igračke karijere, koja je prethodila još uspešnijoj trenerskoj karijeri, proveo u Košarkaškom klubu Borac.

U novijoj istoriji klub je imao značajnu ulogu u srpskoj košarci pre svega zahvaljujući talentima koji su svake godine stasavali u Borčevoj školi košarke, tako da Čačak predstavlja jedan od najvećih košarkaških centara u zemlji. Svima je poznata izreka da "dobri šuteri peru ruke u Moravi pre nego što uzmu loptu", koja samo oslikava šuterske sposobnosti momaka koji su svoje košarkaške korake učili u Borcu. Tako je Borčeva škola košarke iznedrila igrače poput Uroša Tripkovića, Tadije Dragićevića, Marka Marinovića, Branka Jorovića bila bitna spona u karijerama Aleksandra Rašića, Miloš Teodosića, Miroslava Raduljice, Duška Savanovića, Zorana Ercega (aktuelnih reprezentativaca Srbije) i mnogih drugih.

Posebna pažnja se posvećuje radu sa mladim kategorijama koje su predhodnih nekoliko godina imale dosta uspeha u državnim takmičenjima svog ranga.

U skoro šesdesetpet godina postojanja kroz klub je prošao veliki broj igrača i trenera koji su kasnije stekli značajno ime u jugoslovenskoj i srpskoj košarci, a neki od njih su stekli veliku slavu i van granica naše zemlje.

Godine 2002. Borac je uspostavio poslovno-sportsku saradnju sa KK FMP iz Železnika koja je trajala do kraja sezone 2008/09. U tom periodu u Borcu su igrali nekolicina današnjih reprezentativaca i igrača koji brane boje poznatih evropskih klubova, a koji period proveden u Borcu posebno apostrofiraju u svom igračkom razvoju.

Košarkaški klub Borac u sezoni 2011/12 potpisuje ugovor o generalnom sponzorstvu sa kompanijom Mozzart Sport i menja ime u KK Borac Mozzart Sport. Saradnja sa generalnim sponzorom Mozzart Sportom je nastavljena do kraja sezone 2013/14. Ova kompanija je investirala veliki novac u klub i na taj način pomogla u saniranju nagomilanih dugovanja iz prethodnog perioda i sređivanju Hale kraj Morave.

Danas je Košarkaški klub Borac standardni član Prve košarkaške lige Srbije i u poslednjih nekoliko godina povremeni učesnik Super lige Srbije. Svaku utakmicu koju Borac igra u svojoj Hali kraj Morave posmatra u proseku 2500 gledalaca, što svrstava klub u sam vrh timova sa najvećom posetom u Srbiji. Ljudi u Čačku su uvek poznavali košarku i bili vezani za tim Borca.

Zahvaljujući Košarkaškom klubu Borac, Čačak nazivaju gradom košarke i tako je poznat širom Srbije.